.....वर्णावी कितीक महती
.....माझ्या मराठी मायेची .......
मान ताठ आहे मराठीची
गर्व आहे मज मी मराठी
भाग्य समजतो मी मराठी ......
सह्याद्रीचे कडे उभे सोबती
रांगडे मावळे त्वेषाने लढती
खिन्डीतही गनिमास मारिती.......
दिह्लीचेही ते तख्त फोडूनी
पाणीपताही धडक मारुनी
मराठीचे नाव पार उंचावती .......
शत्रू जरी ते अनेक असती
एकटेही वीर पुरून उरती
नका अडवू वाट ती अमुची .......
गनिमास जागी खतम करती
उलट बोलण्या जीभा नसती
वाकेल पण मोडणार नाही ......
ही प्रवृत्ती आहेच सदाची
ताठ मानेची मर्दुमकेची
जगी मराठी नाव गर्जविती......
धर्मासाठी स्वतः वार खाती
प्राणाचीही तमा न बाळगती
म्हणूनी "शंभू"अमर राहती......
पहाडी बाणा कुणा न झुकती
मराठी हे नाव सार्थ ठरविती
माय मावूलीस प्रणाम करती
......वर्णावी. कितीक महती
..........माझ्या मराठी मायेची .......
No comments:
Post a Comment